Vier dagen van verbinding, herkenning en plezier

Tekst: Christophe Batens.

Niet minder dan 120 bewoners en begeleiders van verschillende Belgische en Nederlandse antroposofische zorginstellingen voor mensen met een beperking kwamen begin juni onder een stralende zon samen. Het doel? Elkaar gedurende vier bijzondere dagen ontmoeten via talloze workshops rond creativiteit en zingeving. Wij polsten bij bewoner Jens van leefgroep Bride waarom het zo fijn was in Bronlaak.

In de ontmoeting word ik zichtbaar

Om de twee jaar vindt deze bewonersconferentie plaats. Twee jaar geleden nog was Iona gastheer. Dit jaar reden we anderhalf uur noordwaarts naar Bronlaak in Nederlands Limburg. Het werden vier ontzettend bruisende dagen. Er werd gelachen, geluisterd en gedeeld. Nieuwe contacten ontstonden en soms zelfs nieuwe vriendschappen.

Het overkoepelende thema ‘In de ontmoeting word ik zichtbaar’ liet zien wat er gebeurt wanneer mensen de ruimte krijgen om elkaar werkelijk te ontmoeten. Je herkent iets in de ander, ontdekt nieuwe kanten van jezelf en voelt dat je deel uitmaakt van een groter geheel.

Razende reporters

Dag Jens, klopt het dat we bij jou moeten zijn voor een verslag van de bewonersconferentie?

“Ja, ik was een van de ‘Razende Reporters’ tijdens de vier dagen. En ik maakte ook deel uit van de organisatie.”

Razende reporters? Waren jullie dan kwaad?

“Nee, nee. We hebben vier dagen lang, voor- en namiddag, over het hele domein gelopen en allemaal interviews afgenomen. We gingen rond met camera en micro; vaak filmden we met de telefoon. ‘Mogen we je een paar vragen stellen?’ ‘Mogen we je even filmen?’ We waren met zes reporters, een beetje dezelfde ploeg als twee jaar geleden. Toen vond de bewonersconferentie op Iona plaats.”

Hoe was het om mensen te interviewen?

“Dat was best spannend, want iemand live interviewen met camera erbij was nieuw. Twee jaar geleden zat ik ook in het reportersteam, maar toen maakten we radio met Jan. Liefst interview ik mensen die ik ken, maar in Bronlaak heb ik ook iemand kunnen interviewen die ik nog niet kende. Het was spannend, maar ook leuk om te doen.”

Herkennen en herkend worden

En hoe was de bewonersconferentie zelf?

“Heel leuk! Het is tof om samen met mensen van Iona ergens naartoe te gaan. We waren er met negen: Axl, Bart, Brent, Kelly, Marnicq, Tom en ik en dan ook Petra en Maarten als begeleiders. Ook is het super om mensen terug te zien. Ik kende er twee van twee jaar geleden en zij herkenden mij ook.”

Wat stond er op het programma?

“De eerste dag was er bij aankomst eerst een kennismaking bij koffie, thee enzo. In de namiddag mochten we naar ons huisje waar onze spullen konden uitpakken en ons bed opmaken. Na het avondeten was er een liedjesprogramma en kregen we allemaal de kans om ons per zorginstelling voor te stellen op het podium.”

“Woensdag en donderdag zaten we in allerlei werkgroepen. Axl zat bij de Bakkers en Marnicq maakte deel uit van de Duizendpoten. Die hebben hard gewerkt, want ze zorgden er elke dag voor dat er koffie, thee en koekjes waren tijdens de pauzes en ook dat de tafels gedekt waren. Brent heeft keramiek gemaakt, Kelly maakte muziek en zong, Maarten leidde de werkgroep theater en Tom, Bart en Petra hebben de natuur beleefd. Er was nog veel meer te doen, hoor. Je kon ook yoga volgen, of mozaïek maken, je door klankschalen laten betoveren. Of nog gedichten en liedjes maken of met vilt, speksteen of monoprint aan de slag gaan. Ik ben als reporter langs alle werkgroepen gegaan en heb gezien dat ze allemaal plezier hadden en trots waren op wat ze maakten.”

Alles laten knallen

“Dan was er ook nog een gezamenlijk bezoek aan een openluchtmuseum. We zagen hoe mensen vroeger leefden en woonden, woonden een echte groenteveiling bij en zagen een klompenmaker aan het werk. We kregen er ook een stukje heerlijke botertaart.”

“Donderdagavond hebben we alles laten knallen! Er stond een bonte avond gepland. Maarten heeft met zijn groep hun toneelstuk gebracht en Axl wilde absoluut het podium op met het liedje van Iona en met Mooi weer vandaag. Man, dat was keitof! Achteraf waren we ook wel keimoe. Ik heb wel weinig geslapen. Midden in de nacht werd ik namelijk wakker van flitsen en gedonder. ‘Wat is dat nu?’ vroeg ik me af. Ik heb toen de hele nacht door het raam naar het onweer gekeken en pas om vier uur weer kunnen slapen.”

Hebben jullie de laatste dag nog iets gedaan?

“’s Morgens mochten we onze spullen inpakken. Dan bezochten we een tentoonstelling van wat iedereen de voorbije dagen had gemaakt, zoals vilt en keramiek. Ook was er een toonmoment waar Kelly en anderen liedjes brachten. We hebben afscheid genomen van de anderen en voor we terug de bus opgingen naar Iona hebben we nog wat op Bronlaak geshopt en een terraske gedaan. Een zalige laatste dag van een zalige conferentie!”

Zeker is dat de bewonersconferentie gezellig en verbindend was, een verhaal van oude en nieuwe vrienden. Jens heeft binnenkort een nieuwe vergadering om deze vierdaagse te evalueren en de volgende te organiseren. Iets om naar uit te kijken.