Een muzikale tijdreis

Tekst: Christophe Batens.

Onze gids is ‘teaching artist’ Dirk Proost. Dirk laat onze bewoners, begeleiders en het publiek samen met zijn kompanen Han Fintrop en Sara Pieters van Podiumacademie Lier vreemde, maffe, lachwekkende, verrassende avonturen beleven. Eén ding hebben de avonturen gemeen: ze zijn ritmisch en muzikaal en heel vaak kan je er niet aan weerstaan om mee te zingen of te bewegen.

“Goeiemorgen, dinsdagmorgen, zingen, dansen, zonder zorgen. Sara neemt de poppen mee. Dirk, die neemt geluidjes mee. Han speelt alle liedjes mee. Kom erbij en doe maar mee. Dinsdagmorgen, weltevree.”

Het openingslied

Zonder handleiding

De muzikale tijdreis gebeurt met horten en stoten. Dirk maakt immers gebruik van een tijdmachine, zonder handleiding. Hij drukt op willekeurige knoppen met een jaartal en brengt zo telkens een ander muzikaal project van de voorbije jaren tot leven.

We gaan voor een dolle rit. De dansen en de liedjes schudden ons flink door elkaar, betoveren ons, laten ons rondtollen of even plots tot rust komen. Wie er de voorbije jaren bij was, herkent melodieën en refreinen, choreografieën en kleurrijke kostuums.

Vikings en magische sterren, rumba en jive en buitenaards contact

Als stierenvechters voeren we een hypnotische dans rond een stier. Als vikings varen we op de wilde zee. Er weerklinkt een vroom Allelujah. Oplichtende sterren dwarrelen magisch door de nacht en wij dromen weg. We kunnen niet stoppen met in duo’s de rumba te dansen, of was het een samba, nee, een chachacha.

Er wordt in Tirol gejodeld, in swingende bochten gejived en in het bos getoverd dat het een lieve ‘hokus pilatus hatsjikidee’ lust is. Onze smeden blazen het vuur aan van ‘hitterdefit, hitterdefit, hit’.

En op het einde brengt de tijdmachine ons naar de toekomst. Met een rare kaart en gekke belletjes proberen we te communiceren met buitenaardse wezens met een zot hoedje op. We krijgen hulp uit het publiek en weet je wat: we maken zinvol buitenaards contact.

De bekroning van vijf jaar

Wat een feest. Bij het ervaren van al dat moois staan we stil bij wat Dirk, Han en Sara al vijf jaar lang elke dinsdagmorgen met onze gasten en begeleiders realiseren. Onder het motto ‘niets is fout, alles mag’ leert iedere bewoner op een veilige manier zijn wezenlijke zelf en dat van de ander kennen. Door te laten zien en horen wie we werkelijk zijn, voelen we tijdens de toonmomenten, maar eigenlijk vooral tijdens de repetities, hoe diep we met elkaar verbonden zijn.

Een immense dank aan Han, Sara en Dirk voor hun aanstekelijke talent en grote menselijkheid. Een bijzondere dankjewel gaat bovendien uit naar klankentovenaar Dirk. Met deze voorstelling neemt hij afscheid van zijn werk op Iona. Dankjewel Dirk voor die verrijkende, verbindende momenten. Het ga je goed en hopelijk tot nog eens, hier of elders.