Leven als god in de Hoge Rielen

Het is bijzonder om met gans Iona op verplaatsing te zijn. Bewoners en begeleiders, volwassenen, maar ook de kinderen en jongeren die dagbesteding volgen. Drie dagen avontuur met groepsactiviteiten en zonder huishoudelijke taken. We schuiven ’s morgens, ’s middags en ’s avonds aan het buffet aan, onze bedden zijn opgemaakt en een poetsploeg doet de kamers.

Het is echt vakantie. Voor een keer geen werk, hoe graag we op Iona ook in de tuin werken, de dieren verzorgen, deeg kneden, brood bakken en potten bakken en versieren.

Maandag

De weg van Iona naar de Hoge Rielen in een dubbeldekker afleggen is op zich al een geweldige ervaring. Je komt als een ander mens aan, mag meteen je kamer betrekken en aan het buffet aanschuiven.

In de namiddag trokken we het bos in voor een grote zoektocht. De weervrouw was spijtig genoeg vergeten het zomerweer in te stellen. Drijfnat waren we na een tijdje. Dat kwam dan weer goed uit met de opdracht om een vlot te bouwen. Op het einde waren de bouwers en het vlot even nat als het water.

Dinsdag

Dinsdag is muziekdag op Iona, dus ook in de Hoge Rielen. We trokken terug het ondertussen droge bos in om samen te zingen en muziek te maken. Op bepaalde momenten kon je de bomen horen meezingen.

We gingen ook creatief aan de slag met mos, bladeren, kastanjes, takken en stenen. In de namiddag stond er een sporthal klaar voor de echte en de toekomstige volleyballers onder ons. Hier en daar werd er stoer straffe klap verkocht, maar wat overheerste was zin voor fairplay en spontaniteit.

’s Avonds werd het paviljoen een fuifzaal. House, disco, techno, gabber, schlagers. Alle soorten kwamen aan bod, dansen tussen de spots.

Woensdag

Woensdag was spelletjesdag. Die oeroude, supereenvoudige en toch de tofste spellen ter wereld. Van zakdoek leggen over telefoontje spelen tot uitbeelden. Precies die spelletjes die we te weinig op Iona spelen en waarin jong en oud zich kunnen verliezen.

Woensdag was alweer vertrekdag. Terug de dubbeldekker in, met een hoofd vol herinneringen en warme harten van dat samenzijn. Wanneer gaan we terug?