Iona viert Sint-Jan

Op 24 juni vieren we het Sint-Jansfeest. Die dag vieren we de zonnige zomer, de uitbundige zomer, de speelse zomer, de aardse zomer, de verbindende zomer. En de beste manier om dat te doen is door onze vijf zintuigen op de natuurelementen los te laten.

Een zonnige zomer is ook een bloeiende bloemenzomer. Daarom droeg iedereen een bloemenkrans. De vaardige handen van Martine hadden de bloemen op voorhand geplukt en de kransen samengesteld. Met de kransen om de hals liepen onze bewoners per natuurelement een standje af.

Water

We werden voor even waterdragers. Opgesteld in een rij gaven we een beker water door aan wie voor ons zat, om zoveel mogelijk water naar de emmer te dragen. We werden wel eens nat, de emmer liep soms erg traag vol, maar jongens, wat een plezier. We mochten ook eendjes vissen, die we snel weer vrij lieten.

Daarna volgde een groot watergevecht tussen bewoners en begeleiders. Met waterpistolen en waterballonnen. Er is nog twijfel wie precies gewonnen heeft, hoewel: we eindigden allemaal helemaal nat.

Aarde, lucht en verrassing

Met onze handen en vingers maakten we landschappen van zand en krijt, op de grond en in flesjes. Sommige landschappen verdwenen met de wind, andere hielden we bij.

We waren die dag ook windmakers. Met een groot laken lieten we wind ontstaan, en in ballonnen bliezen we lucht. De ballonnen gingen als kleurrijke wensen de blauwe lucht in. We bliezen bellen waar je de zon in zag schijnen en maakten blaasschilderijen.

Die ene stand voor verrassingen was heel spannend. Samen met de begeleiding gingen we creatief aan de slag om de verrassing uit de grote ijsblokken te bevrijden.

Glijbaan en vuur

Een andere traditie is de glijbaan. We leggen een plastic zeil op de schuine zijde van onze woningen en smeren die in met groene zeep. Eens te meer was het gladde fun.

De dag eindigden we met een groot kampvuur. Martine las het verhaal van de ezels op het strand, waarna we gingen slapen. Sommigen slapen dan bij het vuur, maar dit jaar brak na deze warme zomerdag een fel onweer los. Binnen sliepen we diep.

Waarom Sint-Jan?

Sint-Jan had ook Johannesfeest kunnen heten, want 24 juni is de naamdag van Johannes de Doper. Na 21 juni, de langste dag van het jaar, is 24 juni de dag waarop de aarde op haar grootst is. Ook wij zijn op ons grootst: sinds 21 december zijn we als mensen meegegroeid naar deze hoogzomertijd.

Hoe raar het ook mag klinken: de zomer is ook een periode om stil te staan. Heel wat vruchten moeten nog rijpen om pas in het najaar zoet en sappig geplukt te worden. Je wordt dus ook gevraagd om tot rust te komen en de opgedane ervaring van het voorbije halfjaar te laten rijpen. Met Sint-Jan vieren we feest én staan we stil.